وزنه‌برداری، قدم زدن در مسیر اشتباه

[ad_1]


ایران ورزشی آنلاین /محسن وظیفه / در نهایت سجاد انوشیروانی از سرمربیگری تیم ملی کناره‌گیری کرد. مربی با اخلاقی که البته در کار خود با ضعف‌هایی مواجه بود اما حداقل نشان داد که یک خصوصیت بسیار خوب دارد و آن هم کوتاه نیامدن در مقابل ورزشکار سالاری است.  سجاد انوشیروانی نسبت به تصمیمی که شورای عالی فنی در مورد کیانوش رستمی گرفته بود، اعتراض داشت. نه تنها به تصمیمی که باعث می‌شد کیانوش به تنهایی تمرین کند، بلکه حتی به دعوت از کیانوش رستمی به نشست شورای فنی هم اعتراض داشت به همین دلیل هم در نشست شورای فنی حاضر نشد و شروع اردوی تیم ملی را به تاخیر انداخت.


حالا بعد از گذشت چند روزی از تصمیم شورای فنی وزنه‌برداری سجاد انوشیروانی از سمت خود کناره‌گیری می‌کند. تصمیمی که نشان می‌دهد او با همه نقاط ضعفش حاضر نیست به هر قیمتی بماند. اما در این بخش سجاد تنها نیست. حتی دستیاران و دوستان خود او هم دیگر حاضر نیستند که با فدراسیون همکاری کنند.

اولین نفر نواب نصیر شلال است که گفته می‌شد قرار است به جای سجاد انتخاب شود اما خیلی زود کنار رفت. از اردوی تیم ملی هم خبر می‌رسد که برخی از وزنه‌برداران به دلیل نگاه یک سویه فدراسیون به کیانوش قصد کناره‌گیری از اردوی تیم ملی را دارند. البته موج کناره‌گیری‌ها به اینجا هم ختم نمی‌شود و برخی از پیشکسوتان هم تصمیم دارند که نسبت به این موضوع اعتراض کنند.

فدراسیون وزنه‌برداری روز‌های پر حاشیه‌ای را سپری می‌کند. بعد از ناکامی بزرگ در انتخابات فدراسیون جهانی، حالا موج کناره‌گیری‌ها در فدراسیون به راه افتاده است و معلوم نیست با این وضعیت چه بر سر این فدراسیون خواهد آمد. فدراسیونی که سه سال پیش با امید و آرزوهای فراوانی دوره جدید خود را آغاز کرد تا بلکه بتواند فدراسیون به هم ریخته حسین رضازاده را که با بیشتر قهرمانان تیم ملی دچار درگیری شده بود و با بحث ورزشکار سالاری مواجه بود، سر و سامان دهد اما امروز بعد از گذشت سه سال با نوع مدیریت مسوولان فعلی فدراسیون با یک سوال اساسی مطرح است که آیا فدراسیون علی مرادی توانسته دغدغه‌ها و نگرانی‌هایی که در دوره مدیریت رضازاده وجود داشت را برطرف کند یا اینکه الان این دغدغه‌ها بیشتر هم شده است؟

بعد از شکست دیپلماسی و ناکامی بزرگ در کسب کرسی‌های بین‌المللی، حالا فدراسیون وزنه‌برداری مقابل پدیده ورزشکار سالاری هم شکستی بزرگ را پذیرفته تا ناکامی‌های این فدراسیون تکمیل شود. فدراسیونی که همین چند ماه پیش عنوان می‌کرد دیگر دوران تنها تمرین کردن ورزشکاران به اتمام رسیده است، معلوم نشد چرا به یکباره تغییر رویه داد؟ فدراسیونی که برای منضبط کردن قهرمانش بخشنامه نوشت اما خودش به آن پایبند نماند.

 فدراسیونی که اعلام کرد همه باید به قوانین فدراسیون احترام بگذارند و دیگر اجازه تمرین کردن به تنهایی را به کسی نخواهد داد اما خودش این قوانین را زیر پا گذاشت تا حالا به خاطر تنها ورزشکاری که همه این قوانین را زیر پا گذاشته، مجبور شود سرمربی خود را تغییر بدهد. این فدراسیون نه تنها مجبور شده سرمربی خود را تغییر بدهد بلکه مجبور است  شعارها و برنامه‌های آرمانی خود را هم تغییر بدهد.

علی مرادی رییس فدراسیون وزنه‌برداری اعلام کرده که استعفای سجاد انوشیروانی باید در شورای فنی تصویب شود اما باید از او پرسید کدام شورا؟ شورایی که وقتی تصاویر تشکیل شدن جلسه آن منتشر می‌شود بیش از 10 الی 11 نفر در آن حضور دارند اما زمان رای گیری فقط رای هفت نفر ثبت می‌شود؟ شورایی که اختیار حرف زدن و مخالفت کردن ندارد به چه دردی می‌خورد؟ مگر محمد نصیری، علی پاکیزه جم و محمد ذهتاب با بازگشت کیانوش رستمی مخالفت نکردند، پس چرا فدراسیون رای این افراد را وتو کرد؟ مگر قرار نبود که در فدراسیون علی مرادی احترام به پیشکسوت در راس امور باشد، آیا به حساب نیاوردن رای ذهتاب که اتفاقا رییس شورای عالی فنی هم است بی احترامی به پیشکسوت نیست؟ آیا به سادگی گذشتن از کنار نام محمد نصیری که اعلام کرده بود حضور کیانوش در اردوی تیم ملی با یک مربی دیگر خلاف رفتارهای حرفه‌ای است، بی احترامی به پیشکسوتان نیست؟ پس چرا نظرات او که اسطوره ورزش وزنه‌برداری است برای فدراسیون مورد توجه قرار نگرفت؟ باید از علی مرادی پرسید که مگر حسین رضازاده قبل از او در فدراسیون وزنه‌برداری چه می‌کرد؟ مگر غیر از این است که بزرگترین انتقادات به حسین رضازاده همین بی احترامی به پیشکسوتان و البته ترویج ورزشکار سالاری بود؟ یک سوال اساسی دیگر در این بخش می‌ماند و آن ابهام‌هایی است که در مورد حق رای داشتن برخی از افراد است. نمی‌توان هرگز این تصور را داشت که مثلا فردی مانند علی پاکیزه جم عضو شورای فنی باشد اما حق رای نداشته باشد اما افراد دیگری حق رای داشته باشند.

قبل از این هم به رییس فدراسیون وزنه‌برداری هشدار داده بودیم که از مشاوران فعلی خود فاصله بگیرد؛ از افرادی که با پیشنهادات و راهنمایی‌های خود رییس با سابقه فدراسیون وزنه‌برداری را به بیراهه بردند، فاصله بگیرد اما ظاهرا به این موارد توجه نشد.

 دقیقا بعد از شکست در انتخابات فدراسیون جهانی وزنه‌برداری بود که خواهان تغییر رویه فدراسیون شدیم اما ظاهرا رییس فدراسیون یک بار دیگر در دام این افراد افتاده است؛ افرادی که دیدند تیرشان در کسب کرسی فدراسیون جهانی به سنگ خورده و باید به دنبال کم کردن حواشی باشند. باید به دنبال راهی باشند که همه فراموش کنند در انتخابات فدراسیون جهانی چه اشتباه بزرگی رخ داده است.

ظاهرا این افراد در کار خود هم موفق شده‌اند چرا که رییس فدراسیون وزنه‌برداری دیگر درباره انتخابات فدراسیون جهانی مورد سوال نیست اما آیا واقعا فدراسیون وزنه‌برداری با این تصمیمات اخیر روی خوش خواهد دید؟

کنار بودن رستمی به زعم آنها حاشیه داشت به همین دلیل رییس فدراسیون را برای بازگرداندن کیانوش ترغیب کردند دریغ از اینکه با این کار فدراسیون تیر خلاص را خودش به خودش می‌زند. فدراسیون با این کار دیگر نمی‌تواند ژست مبارزه با ورزشکار سالاری را به خود بگیرد.

[ad_2]

لینک منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *